Aylık arşivler: Eylül 2019

Rüzgara karşı işeyen kovboy :)

Yalnızlıklara karışılmaz. O tek başınadır. Yalnız yalnızca yalnız bir kavramdır. Küçük bir çocukken dahi tüm herkes birlikte oynarken yalnız olan o kişi bir köşede sessizce oturup diğerlerini izler. Sık sık kendini keşfeder. Kendi kurduğu o müthiş hayal dünyasına sığınır. Büyüdüğünde sosyalleşemez. İnsanlarla kaynaşamaz. İnsanlara katılsada bir yanı tam olarakta orada değildir. O yalnızlığın kendisidir.

Yalnızlık o kişi için özlenilen yerdir. Tıpkı nefes egzersizi yapabileceği bi nefes odasıdır. Arada bir uğrar. Yapmacık, yalanları gördükçe yalnızlığını özler. Birilerinin varlığıyla geçmez. Birilerinin yalandan seni seviyorumuyla geçmez.

Bu durum yalnız olan kişinin daha küçük yaşlarda. Belkide bilinçsizce kendisini korumak için geliştirdiği bir kalkandır. Kalabalığa katılıp darbe yemektense. Ki her insan potansiyel olarak bi darbedir, kendi temiz dünyasında küçük bir prens gibi oradan izleyerek acısız bir şekilde zamanını geçirir. Ne zamana kadar mı ? Birini sevip o steril nefes odasından çıkana kadar 🙂

Eskinin sonu, Hasene başlangış

Önemsemeyen. İlgilenmeyen. Yalan söyleyen. Her şey için bitmek tükenmez bahanesi olan. Sözünü tutmayan. Kısaca hiçbir zaman size sevgi belirtisi göstermeyen insanları beklemeyin. Dinlemeyin. Umut etmeyin. Ve kendince aklınızda bahaneler üreterek gidip yalvarmayın.

Yapmayın !!! Bir insan istiyorsa. Sevdiği, hoşlandığı ve veya kaybetmek istemediği, kaybetmekten korktuğu kişi için her şeyi yapar. Değer verdiğini gösterir. İstemiyorsa bahane aramayın. İyi günler dileyin ve yolunuza devam edin. Kimseyi davranışı için sorumlu tutmayın. Hiçbir yetişkin bireyin karakterini değiştiremezsiniz. Ya karakterlidir ya karaktersiz. Unutmayın !!! Herkes kendisinden sorumlu.