Aylık arşivler: Şubat 2020

Kızıma..

Ağırlaşıyor bedenim.
Hiç istemeyerek düşüyor titreşimim.
Soğuk. Heryer çok soğuk.
Alınırken elimden özgürlüğüm.
Yorgunum. Çok yorgunum.
Açılıyor yavaş yavaş gözlerim.
Görmemeye odaklı…
Başımda dayanılmaz bir ağrı.
Birde kızım ağlamaklı…
Bembeyaz bir odada.
Hemşireler gelip giderken komadayım.
Yatıyorum sanki hapishanede.
Reddediyor şuurum.
Yargısız infazdayım.
Doktor konuşuyor kızımla.
Teşhisi aşırı bilinç zehirlenmesi…
Tarif etmek yok yaşadıklarımı.
Biliyorum artık tüm benliğimle yalnız olmadığımı.
Sever oldum birden.
Yaşamı, evreni, insanları…
Ey seslenirken kendime.
Sırlar…
Kalbimde gömülsün sözcükler…
Yetersiz ölüm…
Her şey senin ile ilgili…
Çokluk damlasında ayrıyız.
2015..2020 İki kirpik arası mesafe.
Birlik okyanusunda tek…
Zamandan bir tiksinti…
Git kızım. Benim son aşkım…
Seninde hakkın vardı bir şiirde yer bulmaya 🙂
Seninde hakkın var aşkı yaşamaya.
El ele tutuş bırakma.
Vaar edin birbirinize cenneti…
Bitti dediğiniz her anda,
Tek sözcük diriltebilir sizi.
Reenkarnasyon sözcükler…
Sözcükler yok olsa,
Nasıl kekeler aşklar.
Nasıl kekeler heceler.
Uyur gezer buluşun atlaslarda.
Şizofren atların çektiği faytonlarla.
Aşkınızın ikonik kolyelerini,
Ne zaman isterseniz
O zaman geçirin boyunlarınıza…
Tıkırdayan saat, şimdi sizin saatiniz
Sessiz…
Doğacak olan artık sizin güneşiniz…
Eski soframın kabak çiçeği…
Ruhumun ağlaması..
Bedenimin baştan aşşağı yarası.
Yitinmişken bulmuştum seni.
Çocukluğumdaki güveni.